Graag wil ik een vast blog element introduceren en dat is de blog waarin ik vertel vanuit mijn ervaringen met burn-out, wat ik geleerd heb en hoe ik nu dus dingen anders doe.

In deze eerste "Dit doe ik nu anders" blog wil ik het hebben over vriendschap.


Geen tijd
Ik had het heel druk op mijn hoogtepunt voor mijn burn-out. Voornamelijk druk met van alles wat er op mijn werk gebeurde, druk met het voldoen aan alle eisen van andere mensen. Nou ja, druk met de eisen die ik dacht dat anderen aan mij stelden. Ik was druk met overeind blijven staan, wakker blijven, niet huilen...

Veel te druk dus om eigenlijk goede aandacht te besteden aan vriendschap. Nou zullen mijn vrienden zeggen dat dit eigenlijk wel mee viel want ik stuurde tenslotte bij elke verjaardag een kaartje...
Nou ook dat viel er zo nu en dan bij in. Want ik was druk, druk, druk. Dus mijn hoofd zat vol en zo vergat ik zo nu en dan een verjaardag van een vriend. Met als gevolg dat ik mij heel klote voelde dat ik geen kaartje had gestuurd. "Lekkere vriend ben jij" dacht ik dan "Je kunt niet eens een verjaardag onthouden!"

Wel samen, niet genieten
Ondanks dat ik dan zo druk was spraken Maarten (de man) en ik toch regelmatig af met vrienden. Ook weer om mijn eigen belemmerende gedachten van "je doet het niet goed" tegen te gaan.
Samen op terras zitten, een hapje eten met vrienden, spelletjesavond, naar een festival, tuinfeest enzovoorts. Heel gezellig, alleen besef ik nu achteraf dat ik op het hoogtepunt voor mijn burn-out niet echt kon genieten van het samenzijn. Ik had het gevoel dat ik niet echt aanwezig was. Het voelde heel erg als een moeten, sociaal verantwoord gedrag. Dat klopt ook wel want ik was aan het overleven. Weet je nog druk, druk, druk"...

Burn-out en vriendschap
Vervolgens kwam de burn-out. Het zwarte gat waarvan ik zei dat ik daar nooit in zou vallen maar toch gebeurde. Op dat moment had ik het niet druk meer maar was ik leeg en kon ik letterlijk niet meer. Dus ook niet naar het terras, spelletjesavond, festival, verjaardag en ga zo maar door. Het opvallende bij mij was dat ik op dat moment mij niet meer druk aan het maken was wat "de anderen"ervan vond dat ik even geen verjaardagskaartje ging sturen. Dan verlies ik maar vrienden dacht ik.

Alleen is het zo dat juist in de moeilijke tijd jouw echte vrienden opstaan.
Oprah Winfrey heeft het mooi verwoord:
"Lots of people want to ride with you in the limo, but what you want is someone who will take the bus with you when the limo breaks down."
En de mensen die dus samen met mij in de bus zaten, de bus die mij uit mijn burn-out heeft gereden, daarvan weet ik nu dat zijn mijn echte vrienden. En dan gaat het er niet om hoe vaak je iemand ziet of spreekt, of dat er een verjaardagskaartje gestuurd wordt. Er voor jou zijn op het moment dat het er toe doet, dat staat voor vriendschap. Daarnaast besefte ik ook dat voordat ik ook weer een bijdrage kon leveren aan die vriendschappen dat ik eerst een hele belangrijke vriendschap moest herstellen. Namelijk die met mijzelf. Je weet wat ze zeggen "om goed voor anderen te kunnen zorgen, moet je goed voor jezelf zorgen" en dat geldt in het geval van vriendschap ook. Wanneer jij niet in jezelf gelooft, jezelf waardeert en van jezelf houdt is het lastig om gelijkwaardige vriendschappen op te bouwen.

Dit doe ik nu dus anders
Als eerste ben ik dus hard aan het werk gegaan om weer van mijzelf te gaan houden, om de vriendschap met mijzelf aan te gaan. Daarnaast ben ik mij nu vele bewuster van de verschillende soorten vriendschap die ik heb en weet ze nu veel meer op waarde te schatten. Wat ik nu ook doe is dat ik veel bewuster de afspraken met vrienden ervaar. Mijn aandacht is voor hen op dat moment en ik laat mij niet afleiden (lukt niet altijd maar dat geeft niet!) door die dingen waarmee ik het zogenaamd druk heb. En over het druk zijn gesproken: ik maak bewuster afspraken om af te spreken met vrienden, maar ik plan niet elk moment vol. Het is namelijk ook heel belangrijk om je eigen tijd te hebben en om tijd alleen met je partner en/of gezin te hebben.

Wat ik jou mee wil geven
Vriendschap is heel belangrijk en is iets wat elk mens nodig heeft om een fijn en gezond leven te kunnen hebben.
Belangrijk daarin is dat de vriendschap met jezelf op nummer 1 staat, want alleen wanneer dat goed is, kan jij jouw energie in de vriendschap met anderen steken.
De vriendschap moet jou wat geven, als het jou alleen maar iets kost dan wordt het tijd om verder te gaan.
Vriendschap kent geen tijd. Ga dus bewuster met die tijd om en ga voor kwaliteit in plaats van kwantiteit.

Geniet van je vriendschappen!



Met warme groet,

Astrid














_____________________

> Eerdere blogs